«Δεν ιστορήθηκε ποτέ έρωτας πιο μοιραίος / απ’ την αγάπη που έζησαν η Ιουλιέτα και ο Ρωμαίος». Προφητικά ηχούν οι δύο τελευταίοι στίχοι του νεαρού Σαίξπηρ στο έργο του, που έμελλε να γίνει η πιο γνωστή ερωτική ιστορία όλων των εποχών και μία από τις κορυφαίες δημιουργίες του, όχι μόνο δραματουργικά και ποιητικά, αλλά και ως προς τη δημοφιλία και τη συχνότητα παραστάσεων. Και μάλλον είναι εκείνη που περισσότερο μεταφέρθηκε σε άλλες τέχνες, τη μουσική (συμφωνική, όπερα, μπαλέτο, μιούζικαλ), τον κινηματογράφο, τη ζωγραφική, τη γλυπτική…
Σε μια απειλητική εποχή, όπως η σημερινή, όπου προκαταλήψεις, πόλεμοι και συρράξεις συχνά χωρίζουν με θάνατο αμέτρητα ζευγάρια ερωτευμένων, ο μοιραίος έρωτας δύο εφήβων, που αγαπήθηκαν «κάτω από αστέρια αντίπαλα», φωνάζει:
Κάτω τα αντίπαλα χέρια απ’ τις ζωές εκείνων που αγαπούν!
